شيوهء تصحيح نگارنده را در كاوش‌هاى نسخه شناسانه كه قدم نخستين در وادىِ تصحيح متون است ، توفيق صيد بيش از يك نسخه ، رفيق نشد . با عنايت به استقصاى كاملى كه از اين كتاب در بيشترينهء فهرست‌نامه‌ها داشته‌ام ، مىتوانم باورى محكم داشته باشم كه بيش از يك دستنوشت از اين كتاب در دست نيست واين همان است كه علي بن حسن كرمانى به سال 930 ق نگاشته است . اين نسخه ، هم اكنون در كتاب‌خانهء آستان قدس رضوى ، به شمارهء عمومى 19560 نگاهدارى مىشود وداراى 34 برگ ، با طول 37 وعرض 5 / 9 سانتىمتر است . چنان كه قلمي شد ، پاره‌هايى از غاية المرام ، بر بنياد كتابِ مئة منقبة نوشته شده است . از اين‌رو ، ما آن قسمت‌هاى مستفاد را به عنوان نسخه‌اى ديگر انگاشته‌ايم ودر پانوشت ، با علامت « ل » مشخّص كرده ، در سنجش با نسخهء غاية المرام ، نقلِ بَدَل كرده‌ايم وبه اختلاف با ساير مصادر معمولًا اشاره نكرده‌ايم . به ديگر سخن ، بخش‌هاى نخستين كتاب غاية المرام را از نسخهء اصلى موجود در آستان قدس ، كه آن را مبنا قرارداده وبا رمز « ب » معلوم كرده‌ايم ، به همراه متن تصحيح شدهء موجود از كتاب مئة منقبة كه توسط آقاى نبيل رضا علوان انجام شده است ، به سامان كرده‌ايم ونيمهء ديگر كتاب را براساس همان تكْ دستنوشتِ پيش گفته ، استنساخ ، نقل موارد اختلافى نسخه با